فراتر از آنچه تا امروز دیده ایم ممکن است، وقتی با هم به یک سو بنگیرم

کرج، چهار راه طالقانی، ساختمان پزشکان شاه کرم

تلفن تماس : 32285085-026

انواع افسردگی؛ ۹ نوع افسردگی، علائم و درمان آنها

همه‌ی ما گاهی به هزارویک دلیل زانوی غم بغل می‌کنیم و دست‌ودل‌مان به هیچ کاری نمی‌رود. اما آیا همین که ناراحت باشیم، به این معنی است که دچار افسردگی هستیم؟ افسردگی افزون بر علائم روانی مانند ناامیدی، روی جسم‌ هم اثر می‌کند؛ اما در همه‌ی افراد با علائم دقیقا یکسانی پدیدار نمی‌شود. همچنین، افسردگی فقط یک نوع نیست و به شکل‌هایی گوناگون بروز می‌کند. در این مقاله شما را با انواع افسردگی، علائم و درمان آنها آشنا خواهیم کرد. Read more “انواع افسردگی؛ ۹ نوع افسردگی، علائم و درمان آنها”

تنهایی؛ مهم‌ترین مهارتی که هیچ‌کس به شما یاد نداده است

حتما برای شما هم اتفاق افتاده که به محض تنهایی، خودتان را با تلویزیون و شبکه‌های اجتماعی سرگرم کنید تا این اوقات را سریع‌تر سپری کنید. این رفتار می‌تواند دلایل زیادی داشته باشد اما مهم‌ترین دلیل آن این است که شاید از خلوت کردن و روبه‌رو شدن با خودتان می‌ترسید. شاید هم هیچ‌وقت یاد نگرفتید از تنهایی‌ لذت ببرید. در این مقاله می‌خواهیم به دلایل این ترس و راه مقابله با آن بپردازیم. Read more “تنهایی؛ مهم‌ترین مهارتی که هیچ‌کس به شما یاد نداده است”

۷ عبارتی که هرگز نباید در دعواها به کار ببرید

اگر واقعا می‌خواهید دیگران را وارد دعوا کنید، سعی کنید به آنها بگویید آرام باشند. به‌عنوان کسی که از این کلمات استفاده می‌کند باید بدانید که این عبارات به‌ندرت تأثیری را که انتظار دارید می‌گذارند. بلکه عباراتی مانند «آرام باش» یا «خون‌سرد باش» معمولا باعث می‌شوند فرد مقابل حتی عصبانی‌تر، درمانده‌تر و ناراحت‌تر شود؛ به‌ویژه زمانی که احساسات از قبل به‌شدت برانگیخته شده‌اند. درست شبیه رفتارهای آزاردهنده‌ای که در حین دعوا انجام می‌شوند، مانند چشم‌چرخاندن، غرزدن و طفره ‌رفتن، برخی از کلمات نیز می‌توانند خیلی سریع گفت‌وگویی سازنده‌ را به یک دعوای تمام‌عیار تبدیل کنند. در ادامه، این مقاله، ۷ عبارتی را که درمانگرها معتقدند هرگز نباید در دعوا با شریک زندگی‌، دوست، اعضای خانواده یا هر کس دیگری به‌کار ببرید، بیان می‌کنیم. Read more “۷ عبارتی که هرگز نباید در دعواها به کار ببرید”

مکالمه صحیح

تیپ های شخصیتی:

تیپ جستجو گر: افرادی، تحلیل گر، مستقل، منطقی، هشیار روشنفکر، خوددار، منتقد، درون نگر، کناره گیر، پیچیده، بدبین فروتن، کنجکاو و دقیق هستند. این افراد ترجیح می دهند که وارد فعالیت هایی شوند که پیامد آن بررسی خلاق مشاهده ای نمادین و منظم پدیده های فیزیکی ، زیست شناختی و فرهنگی به منظور فهم و کنترل این پدیده ها ، و اجتناب از فعالیتهای ترغیبی ؛ اجتماعی و تکراری باشد. این تمایلات رفتاری به نوبه خود منتهی به اکتساب صلاحیتهای علمی و محاسباتی و کمبود در قابلیتهای ترغیب کننده می شود این تیپ شخصیتی خود را فردی محقق، روشنفکر ، دارای تواناییهای علمی و ریاضی ؛ و فاقد توانایی رهبری می پندارد که برای علم ارزش قائل است .

Read more “تیپ های شخصیتی:”

با این جملات، شکست عشقی را فراموش کنید

مام کردن یک رابطه عاطفی، ساده نیست. جدا شدن از فردی که روزها، ماهها و حتی سالهای زیادی را با او گذرانده اید، می تواند قلب شما را بشکند و زندگی را به کام تان تلخ کند. این احساس طبیعی است اما راههای وجود دارند که می توانند بهبودی حال شما سرعت بخشند. اگر شما جزو آن دسته از افرادی هستید که از جدایی رنج می کشید، جملاتی که در اینجا برایتان آورده ایم را بارها و بارها با خودتان تکرار کنید تا معجزه آن را به مرور زمان در تغییر روحیه تان ببینید. Read more “با این جملات، شکست عشقی را فراموش کنید”

نقش شبکه‌های مجازی در درمان افسردگی

محققان دانشگاه میشیگان در تحقیقات جدید خود دریافتند که شبکه‌ها و رسانه‌های اجتماعی می‌توانند افسردگی را در افراد سالمند و بیماران افسرده ناشی از درد کاهش دهند. این نتیجه‌گیری برخلاف بسیاری از پژوهش‌های پیشین است. Read more “نقش شبکه‌های مجازی در درمان افسردگی”

بیماری خود شیفتگی چیست

بیماری خودشیفتگی یا اختلال شخصیت خودشیفته به اختلالی گفته می شود که در آن صفات شخصیتی مانند خودمحوری و خودبینی در یک فرد به شدت بروز کرده اند و این صفات موجب اختلال در زندگی روزمره و روابط او شده است. واژه خودشیفتگی یا نارسیسیسم از نام مرد زیبارویی به نام نارسیسوس گرفته شده است که با دیدن تصویر خود در آب شیفته خویش می شود. این اسطوره یونانی بسیار مورد توجه دیگران بوده است ولی با رفتارها و بی تفاوتیش نسبت به دیگران سبب اندوه آنان می شده است. نارسیسوس پس از دیدن تصویر خود در آب دچار غم عشق به خود می شود و در کنار برکه از اندوه جان می سپارد.

بیماری خودشیفتگی چیست؟ اختلال شخصیت خودشیفته (Narcissistic personality disorder) نوعی اختلال شخصیت است که در آن فرد خود را بزرگ و مهم می پندارد و به گونه ای غلوآمیز احساس توانایی و لیاقت می کند. این بیماران مرکز دنیای خود بوده، و در ذهن خود از هر جهت ویژه بوده و شخص مشهوری هستند. حس خودپسندی و سزاوار بودن، هرگونه نگرانی درباره نیازهای مشکلات و احساسات دیگران را از ذهن آنان خارج می سازد. آنان متکبر و تحکم آمیز بوده، خود را برتر از دیگران می دانند و از دیگران انتظار احترام و تحسین دارند. هنگامی که خود آنان و جهان اطراف شان نمی توانند انتظارات غیرواقع گرایانه و ناممکن آنان را برآورده سازند، به طور شایع دچار ناامیدی می شوند.

بر خودانگاشت های درونی است. نارسیسیسم افراطی براساس خصیصه های روانی و شخصیتی در عشق بیش از اندازه به خود و خودشیفتگی بی حد و حصر شناسایی می شود. این اختلال از جمله انواع اختلال شخصیت است که از سنین نوجوانی یا اوایل جوانی آغاز می شود و اغلب به صورت پایدار در سراسر عمر انسان وجود دارد. این اختلالات در عملکرد بین فردی و اجتماعی شخص تاثیرگذار است. این افراد ممکن است از سومصرف دارو و یا الکل به عنوان راهی برای رهایی از علائم خود استفاده کنند. همچنین ممکن است مشکلات روی عملکرد آن ها در روابطی کار و تحصیل آنها تأثیر منفی گذارد.

تفاوت بیماری خودشیفتگی با دوست داشتن خود فروید عقیده داشت که بسیاری از خصیصه های خودشیفتگی با بشر به دنیا می آیند و او نخستین کسی بود که خودشیفتگی را با روانکاوی توضیح داد. آندرو موریسون نیز ادعا کرد، در دوران بزرگسالی، میزان مفیدی از خودشیفتگی در افراد وجود دارد و یا به وجود می آید که آنها را قادر می سازد تا در رابطه برقرار کردن با دیگران فردیت خود را نیز در نظر بگیرند. در واقع نارسیسیسم در فرهنگ روان شناسی و روان پزشکی با تعابیر و معانی متعددی به کار رفته است. این تعابیر با یکدیگر متفاوت است. برخی اوقات ممکن است به عنوان اختلال و گاهی نیز یک مولفه طبیعی باشد.
باید به این نکته هم توجه کرد که شخصیت هر فرد می تواند متغیرهای خصوصیتی خاص خود را داشته باشد؛ یعنی شخصیت یک فرد می تواند خصوصیت های وابسته، وسواسی، پارانوئید (شکاک) و یا خودشیفته داشته باشد که به عنوان صفت شخصیتی وی محسوب می شود و بیماری به شمار نمی رود. شدت صفت های شخصیتی از اختلالات شخصیتی کمتر است و موجب ناسازگاری جدی برای فرد نمی شود.

درمان بیماری خودشیفتگی: مطالعات اخیر نشان داده است که بسیاری از مردم خودشان تایید می کنند که خود شیفته هستند و نسبت به آن احساس غرور دارند و به همین دلیل درصدد رفع آن بر نمی آیند. ، برای اختلال شخصیت خودشیفته درمانی شناخته نشده است؛ اما روان درمانی می تواند به فرد کمک کند تا بیشتر با دیگران همدل شود. در روان درمانی بلندمدت، سعی می شود فرد را بیشتر با مشکلات و ویژگی های خود آشنا کنند به این امید که این شناخت منجر به تغییر رفتار وی شود. هدف درمان این است تا به فرد کمک کنند به خودبینی بهتری دست یابد، اعتماد به نفسش بالا رود و انتظارات واقعی تری از دیگران داشته باشد. و دارودرمانی جز روش های موثر در درمان اختلال های شخصیتی محسوب نمی شود اما ممکن است از داروها برای بهبود علائم آزاردهنده مانند مشکلات رفتاری استفاده کنند. ، اگر فرد خود شیفته به مواد مخدر و یا الکل اعتیاد داشته باشد، بسیار مهم است که به دنبال درمان اعتیاد نیز باشید.

نشانه های بیماری خودشیفتگی: مشخصه هایی که در اختلال شخصیت خودشیفته به چشم می خورد، شامل خودبزرگ پنداری، نداشتن همدلی با دیگران، استفاده از دیگران برای رسیدن به مقاصد خود و نیاز به تایید شدن از طرف دیگران است. این افراد اغلب باهوش یا زیبا یا موفق هستند که در حقیقت این نقاط قوت شان، هسته مرکزی شروع این اختلال می شود. سایر نشانه ها عبارتند از:
به این افراد به شدت نیاز به تایید شدن از طرف دیگران دارند و در صورتی که موفقیت های فرد نتواند این شرایط را برای وی فراهم کند، بسیار آسیب پذیر می شود و احتمال افسردگی در وی افزایش می یابد. به چنین افرادی در نگاه اول دارای عزت نفس و اعتماد به نفس زیادی هستند ولی بعد از مدتی، متوجه خواهید شد که عکس آن حقیقت دارد و از عدم اعتماد به نفس رنج می برند. / تظاهر به قدرت در این افراد از حس بی اعتمادی و عدم امنیت کافی نشات می گیرد. و سعی می کنند که حسادت دیگران را برانگیزند ولی در واقع خودشان به دیگران رشک می ورزند. / افراد با بیماری خودشیفتگی طاقت ندارند مورد انتقاد واقع شوند. ، وقتی دچار اشتباه و لغزش می شوند، بهانه تراشی می کنند و مسئولیت کارش را برعهده نمی گیرند. به خود را یک راهبر بالفطره می دانند که قادر است برای دیگران تعیین تکلیف کنند. و خوب گوش نمی دهند و معمولا سخن دیگران را قطع می کنند. به رابطه برای آنان جاده یک طرفه است. به افراد دچار بیماری خودشیفتگی، خودمحور و خودبین هستند.

علت بیماری خودشیفتگی چیست؟ علت دقیق اختلال شخصیت خودشیفته ناشناخته است. با این وجود بسیاری از متخصصان بهداشت روانی بر این باورند که این اختلال نتیجه ترکیبی از عوامل، شامل آسیب پذیری بیولوژیکی، تعاملات اجتماعی و عوامل روانی است. بعضی از محققان معتقدند که اختلال شخصیت خودشیفته ممکن است نتیجه تربیت فرد در کودکی باشد. نازپروردگی و اصرار والدین به اینکه فرزندشان با استعداد و یا خاص است، می تواند به رشد خودشیفتگی بیانجامد. کودکانی که مورد بی توجهی یا آزارواذیت واقع شده باشند، بطور غریزی خودمحوری را برای بقا انتخاب می کنند. آنها فکر می کنند که تنها خودشان باید از خودشان مراقبت کنند و نه هیچ کس دیگر. بنابراین شاید خودشیفتگی نتیجه غفلت و یا سواستفاده و آسیب روحی تحمیل شده به کودک توسط والدین و یا دیگر افراد تاثیرگذار بر کودک باشد.

خشم

بیشتر افراد، ابراز خشم خود را حالتی ناخوشایند می دانند. بیشترین واکنش افراد به ابراز خشم خود عبارت است از احساس تحریک پذیری ، خصومت ، عصبانیت ، افسردگی ، ناراحتی و غمگینی ، احساس شرمندگی و گناه ، احساس ارامش ، رضایت و خشنودی. احساس خوشحالی، سرحالی، احساس پیروزمندی ، اعتماد و تسلط از سوی دیگر خشم مضراتی همانند استرس ، ناراحتی های بدنی ، احساس درماندگی ، تنهایی و انزوا دارد.
Read more “خشم”